Boek
Nederlands

Nieuwe uitbarstingen

Nieuwe uitbarstingen

Genre:
Titel
Nieuwe uitbarstingen
Auteur
Geert Van Istendael
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Atlas, 1999
245 p.
ISBN
90-450-0157-8 (paperback)

Besprekingen

Haat is een deugd

Haat is een deugd, vond Flaubert. Of deze uitspraak ingelijst in Geert van Istendaels werkkamer hangt, geen idee, maar hij bewijst wel in alles wat hij schrijft dat hij het met de strekking ervan hartgrondig eens is: wees niet lauw. Bestrijd met open vizier wat je verfoeilijk acht. Wees uitgesproken, schenk klare wijn en doe daar niet bij voorbaat al water bij. Kortom, wees geen muts maar een man.

Of zoals hij het zelf zegt in zijn nieuwe boek, met de in dit verband niet mis te verstane titel Nieuwe uitbarstingen: "Bij alles wat ik doe, bij alles wat ik zie, hoor, ruik, lees (poëzie ontsnapt voor een groot gedeelte, maar niet helemaal), in alles zoek ik een bondgenoot. Misschien zou ik beter zeggen rotgenoot, een die mijn haat deelt en die hem voedt met argumenten (...)."

Het is niet voor het eerst dat Van Istendael een selectie uit de artikels, columns, beschouwingen, manifesten die hij her en der publiceert, onder meer ook in deze krant, in boekvorm verduurzaamt. Hij is daar…Lees verder

Een reactionair met dwangneuroses

Nieuwe uitbarstingen heet de nieuwe essaybundel van Geert van Istendael. Die titel spreekt voor zich. Hoe uiteenlopend de onderwerpen ook mogen zijn, door de essays loopt toch een onmiskenbare rode draad: de alomtegenwoordigheid van het marktdenken en Van Istendaels afkeer daarvan.

In een vorige week verschenen rapport over Midden- en Oost-Europa stelt de UNDP, de Ontwikkelingsorganisatie van de Verenigde Naties, dat de snelle overgang van een centraal geleide naar een markteconomie een ramp voor de regio is gebleken. Armoede, ziekte en misdaad zijn schrikbarend toegenomen. De economie is een puinhoop, de sociale voorzieningen zijn ontoereikend, de sterftecijfers stilaan vergelijkbaar met die van derdewereldlanden. Merkwaardig genoeg concluderen nogal wat deskundigen, geconfronteerd met deze gegevens, dat wat er momenteel in het vroegere Oostblok fout loopt geenszins de schuld is van de hervormingen. Integendeel, het is er vandaag zo'n puinhoop net omdat de overgang naar een markteconomie niet snel en ingrijpend genoeg is gegaan.

Dat is een mooie illustratie van wat Geert van Istendael in zijn nieuwe bundel beweert: het marktdenken is tot een geloof verworden. ,,Van Brussel tot Tokyo en zo verder tot Washington voeren staats- en regeringsleiders extatis…Lees verder

Twee dwarskijkers

Geert van Istendael en Benno Barnard, het zijn twee boezemvrienden maar ook twee dwarskijkers. Ze schrikken er niet voor terug om dwarse ideeën te ventileren maar tegelijk kijken ze dwars door de clichés en drogredenen door. Zo ongeveer gelijktijdig brachten ze een verzameling essays en opstellen uit. Barnard schreef Een hiernamaals , Van Istendael Nieuwe uitbarstingen .

Begin dit jaar publiceerde Benno Barnard een essay onder de titel Ons groot nationaal dichtertje . Dat dichtertje was Guido Gezelle, net honderd jaar geleden overleden, en Barnard meldde dat hij niet echt van zijn poëzie hield. Een storm van verontwaardiging steeg op. Uit een lezersbrief, die Barnard overigens citeert: ,,'t Moet weer eens van een Hollander komen: spottend, sarcastisch, arrogant en betweterig!''

Barnard is inderdaad Hollander en sinds vele jaren ook Antwerpenaar, een nogal dodelijke combinatie. Velen vinden hem inderdaad pretentieus en arrogant maar feit is wel dat Barnard tenminste een mening heeft en die uitstekend ventileert. En ik kan niet anders dan toegeven dat de man vaak de nagel op de kop slaat.

Stokpaardjes zijn de diverse kloven die er wel of niet zijn tussen Nederland en Vlaanderen, en hun respectieve talen. Maar hij schrijft ook behartenswaardige zaken over een tentoonstelling van naturalistische schilderijen of over de c/k-kwestie en de ni…Lees verder

Dit boek is een selectie uit polemische artikelen, columns en manifesten die de auteur publiceerde in kranten en tijdschriften. De thematiek is heterogeen: Dutroux, ABN-Amro, België, Bill Gates, talen in Brussel en in de EU, economisch liberalisme, Oost-Europa, stad en platteland, rijk en arm, verkeersdoden. De rode draad is de afkeer van de auteur voor de vrije markt en zijn kritiek op vrijwel alles: het gaat slecht, in België, in de EU, in het huidige Oost-Europa sinds de val van de Muur, in de wereld. De talentrijke schrijver zet elke lezer aan tot kritische reflectie. Hij heeft ook zijn zwakke kanten: hij is Belgicist en doet alsof ieder weldenkend mens zo is (pagina 47); hij heeft een afkeer voor Dehaene, maar zulke politici hielden/houden zijn België samen; hij verheerlijkt het kleinschalige platteland, maar blijft in Brussel wonen; hij bewondert de ex-DDR, maar vervloekt de eenvormigheid van de EU; hij klaagt alle onrecht aan, maar formuleert geen enkele oplossing en laat zich…Lees verder

Over Geert Van Istendael

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Tim De Couvreur

Geert van Istendael, officieel Geert Maria Mauritius Julianus Vanistendael (Ukkel, 29 maart 1947) is een prozaschrijver, dichter, essayist, publicist en vertaler. Voorheen was hij ook journalist en nieuwslezer.

Biografie

Achtergrond, opleiding en journalistieke carrière

Van Istendael groeide op in een internationaal gericht en intellectueel milieu. Zo was zijn vader August Vanistendael, die drie dichtbundels publiceerde, persoonlijk raadgever van de (West-)Duitse bondskanselier Konrad Adenauer en kardinaal Frings van Keulen. Van Istendael bracht een gedeelte van zijn jeugd door in de Nederlandse stad Utrecht, in de wijk Oog in Al, en heeft sindsdien een grote (doch niet altijd onkritische) liefde voor Nederland en de Nederlanders gekoesterd. Hij is de broer van Frans Vanis…Lees verder op Wikipedia