Het boekje heeft aan de buitenkant een schattige uitstraling, die meteen de nieuwsgierigheid wekt om het open te slaan. Het verhaal volgt een kuikentje dat verschillende dieren tegenkomt, waarbij zowel de dieren als de geluiden die ze maken benoemd worden. Aan het einde blijkt het kuikentje zijn mama kwijt te zijn, maar dankzij de hulp van een paard dat de weg wijst, vindt het zijn mama weer.

Er is niet echt sprake van een traditioneel verhaaltje. Het kuikentje ontmoet simpelweg verschillende dieren, en het lijkt een beetje vreemd wanneer het aan het einde plotseling de weg kwijt blijkt te zijn, zonder dat eerder in het verhaal ernaar wordt opgebouwd. De titel suggereert een 'doorkijkboekje', maar de vraag rijst of dat echt het geval is. De pagina's zijn her en der uitgesneden, zodat je een glimp van de volgende of vorige pagina kunt zien. Helaas lijkt dat niet altijd met een duidelijk doel te zijn gedaan. Soms zie je bijvoorbeeld de muis op de volgende pagina of de vlinders van de vorige. Naar mijn mening zijn er kansen gemist om de doorkijkfunctie beter in te zetten om de nieuwsgierigheid verder te prikkelen.

De illustraties zijn eenvoudig en geven de indruk door kinderen gemaakt te zijn. Daarnaast lijkt de tekst vooral een functioneel doel te hebben: het benoemen van dieren en de geluiden die ze maken. Het paard dat aan het einde het kuikentje helpt, wordt echter niet vernoemd in de tekst.

Kortom: dit is een boekje dat je peuter zeker zal vermaken tijdens het bladeren, maar er blijven wel kansen liggen om de nieuwsgierigheid en betrokkenheid verder te prikkelen.